Home
27 maart 2010 PVH Symposium ‘Scheiden doet Lijden?!’
De organisatoren (het Groenhorst College en het PTC+) willen met dit symposium het probleem aan de orde stellen waarover in kringen van liefhebbers van gezelschapsdieren (en in de maatschappij) nog wel eens discussie ontstaat: het scheiden van jonge dieren van hun moeder. Of breder geformuleerd, het scheiden van jonge dieren van de sociale groep waarin ze werden geboren.
Voor sommigen is het jonge dier ‘klaar om op eigen benen te staan’ zodra het kan leven zonder de melk of het andere voedsel dat de moeder aanbiedt. We weten echter dat er bij veel van onze huisdieren meer komt kijken dan alleen maar: ‘zonder moeder kunnen eten’.
Zo blijkt bij een aantal diersoorten dat het afweersysteem tegen ziekten (het immuunsysteem) nog een belangrijk stuk van zijn ontwikkeling te moet doormaken, nadat het opnemen van de moedermelk is gestopt. Voor de ontwikkeling van ‘normaal natuurlijk gedrag’ is het van belang, dat het jonge dier voldoende lang samenblijft met de moeder, met de nestgenoten of met de andere leden van de groep waarin het werd geboren. Tot slot is er verschil van menig over wat de beste leeftijd is voor een jong dier om een stabiele plek te vinden in de nieuwe sociale groep: het gezin en/of de andere huisdieren.Hierbij speelt de intensiteit van de verzorging door mensen een grote rol.
Tijdens het symposium wordt vanuit een aantal invalshoeken door vakspecialisten gekeken naar de optimale manier en tijd van scheiden van jonge dieren van de moeder. Hierbij wordt aandacht gegeven aan alle diersoorten die gehouden worden, dus niet alleen aan hond en kat. Voor een aantal diersoorten geven zij voorbeelden van wat er goed (en fout) kan gaan. Bij een aantal diersoorten is er veel (wetenschappelijk) onderzoek verricht naar factoren rond het spenen. Voor veel andere diersoorten is deze kennis nog onvoldoende bekend. Dat betekent niet dat we daarover helemaal niets weten. Er is bij de vakspecialisten binnen de liefhebberij vaak al veel in de praktijk opgedane kennis en kunde aanwezig. Dat moet beschikbaar worden gemaakt in bredere kring om te vermijden dat anderen telkens weer dezelfde ‘beginnersfouten’ maken.
Met name bij het scheiden van jonge dieren wordt de basis gelegd voor een belangrijk stuk van het welzijn van die dieren gedurende de rest van hun leven.
Voor meer informatie, het volledige programma en aanmelding zie website www.huidieren.nu
De organisatoren (het Groenhorst College en het PTC+) willen met dit symposium het probleem aan de orde stellen waarover in kringen van liefhebbers van gezelschapsdieren (en in de maatschappij) nog wel eens discussie ontstaat: het scheiden van jonge dieren van hun moeder. Of breder geformuleerd, het scheiden van jonge dieren van de sociale groep waarin ze werden geboren.
Voor sommigen is het jonge dier ‘klaar om op eigen benen te staan’ zodra het kan leven zonder de melk of het andere voedsel dat de moeder aanbiedt. We weten echter dat er bij veel van onze huisdieren meer komt kijken dan alleen maar: ‘zonder moeder kunnen eten’.
Zo blijkt bij een aantal diersoorten dat het afweersysteem tegen ziekten (het immuunsysteem) nog een belangrijk stuk van zijn ontwikkeling te moet doormaken, nadat het opnemen van de moedermelk is gestopt. Voor de ontwikkeling van ‘normaal natuurlijk gedrag’ is het van belang, dat het jonge dier voldoende lang samenblijft met de moeder, met de nestgenoten of met de andere leden van de groep waarin het werd geboren. Tot slot is er verschil van menig over wat de beste leeftijd is voor een jong dier om een stabiele plek te vinden in de nieuwe sociale groep: het gezin en/of de andere huisdieren.Hierbij speelt de intensiteit van de verzorging door mensen een grote rol.
Tijdens het symposium wordt vanuit een aantal invalshoeken door vakspecialisten gekeken naar de optimale manier en tijd van scheiden van jonge dieren van de moeder. Hierbij wordt aandacht gegeven aan alle diersoorten die gehouden worden, dus niet alleen aan hond en kat. Voor een aantal diersoorten geven zij voorbeelden van wat er goed (en fout) kan gaan. Bij een aantal diersoorten is er veel (wetenschappelijk) onderzoek verricht naar factoren rond het spenen. Voor veel andere diersoorten is deze kennis nog onvoldoende bekend. Dat betekent niet dat we daarover helemaal niets weten. Er is bij de vakspecialisten binnen de liefhebberij vaak al veel in de praktijk opgedane kennis en kunde aanwezig. Dat moet beschikbaar worden gemaakt in bredere kring om te vermijden dat anderen telkens weer dezelfde ‘beginnersfouten’ maken.
Met name bij het scheiden van jonge dieren wordt de basis gelegd voor een belangrijk stuk van het welzijn van die dieren gedurende de rest van hun leven.
Voor meer informatie, het volledige programma en aanmelding zie website www.huidieren.nu